Maaltijd voor de fotograaf- hoe zit dat nou…. echt?

Dinner is served!


Dit post gaat over de kwestie van maaltijden voor je fotograaf en/of videograaf. Omdat ik redelijk netjes opgevoed ben, wil ik in deze instantie geen locatie noemen, alleen wil ik aangeven dat het begint met een ‘L’, er zit ‘hoeve’ aan het einde en het bevindt zich in Schipluiden :-).

Bij veel van mijn opdrachten bestaat er de mogelijkheid om het diner oftwel onderdelen daarvan te laten fotograferen. Niet dat het bruidspaar foto’s van hun gasten aan het eten willen terugzien, maar het gaat namelijk om het speechen tussen de gangen door. Dit vind ik heel leuk om te doen, maar in dit specifieke situatie was ik al sinds 10.00 ‘s ochtends bezig en ik moest nog door tot 22.45 ‘s avonds. Ergens in de loop van de avond moest ik ook eten. Een week van tevoren ging ik tesamen met een collega videograaf aan tafel bij het bruidspaar thuis om alle details omtrent de dagplanning en fotografie te regelen. Toen kwamen we tot het moment van het diner. Ik had gepland om even het gezelschap te verlaten om ergens een maaltijd voor mijnzelf te zoeken.
Toen reageerd het bruidspaar enigzins verraaste; ‘Jullie gaan toch samen met ons eten? Jullie lopen de hele dag met ons mee dus het is gewoon normaal dat je mee eet’. Mijn reactie: ‘Ja, natuurlijk, als wij daadwerkelijk aan tafel met jullie gezelschap aan tafel mogen. Zo niet, dat gaan wij jullie even verlaten en komen dan later weer terug’.

Voordeel van weggaan (voor de foto/videograaf) dan kunnen we een pauze nemen van de gesjouw met apparaatuur en dus een pauze houden tijdens de maaltijd.

Voordeel (voor het bruidspaar): lekker goedkoop.

Nadeel (voor de foto/videograaf): Dan moet je meestal een stukje rijden en ergens uit gaan eten- niet altijd ontspannend omdat het tijd kost om een geschikte restaurant te vinden, en dan heb je ook je reistijd heen en weer. Als het druk is bij de restaurant heb je nog meer tijd nodig. Haast maken tijdens een pauze geeft je weinig kans om uit te rusten.

Nadeel (voor het bruidspaar): Geen beelden van alle leuke momenten tijdens de speechen (tussen de gerechten door), en je fotograaf is minder fit om door te werken tijdens je feest.

Het valt mij op dat het is ergens traditie in Nederland geworden dat er ‘standaard’ niet gefotografeerd wordt bij het diner. Of dit te maken heeft met een gebrek aan budget of gebrek aan inzicht namens de opdrachtgever, ben ik niet zeker maar ik verdenk de tweede optie: gebrek aan inzicht. Iedereen wil spontane & vooral dierbare foto’s bij hun reportage. Tijdens het diner hebt je hier vaak dan als fotograaf, wat geweldige momenten om mee te werken.  

Wat zei het bruidspaar: ‘Natuurlijk gaan jullie met ons eten- wij gaan je niet zomaar wegsturen! Wij hebben zelfs voor de muziekanten wat eten geregeld.” Ik keek naar Eric- het moet dan allemaal goed komen. Oke, wij zouden blijven eten met ‘het bruidspaar’ oftwel de ‘gezelschap’. Belangrijk is dat wij niet ergens afgezonderd geplaats zullen worden- want dan gaat het,  zoals ALTIJD: mis. En goed mis ook.

Wat ik heb geleerd omgaande ‘geregelde maaltijden voor de fotograaf’:

Bruidsparen denken het goed geregeld te hebben door de fotograaf te voorzien van een maaltijd. Dan hoeft hij niet weg en kan hij even wat foto’s maken tijdens de speeches. Het bruidspaar gaat er vanuit dat gezien de prijskaart die er aan hangt, dat een fatsoenlijke boord eten wordt namens hen aan de fotograaf of de videograaf geboden. Wat in feite gebeurt (nogmaals uit eigen ervaring) is dat je wordt afgezonderd in een andere zaal. Dan heeft het bruidspaar of ceremoniemeester het niet meer in de gaten hoe vaak je moet naar de keuken toe moet lopen om naar je eten te vragen, dat je vaak niets te drinken bij je maaltijd aangeboden krijgt. Je moet je voorstellen- de hele dag druk bezig aan het werk, vaak aan het sjouwen met je apparatuur en dan moet je vervolgens met de keuken gaan worstelen. Ik heb een keer gehad bij een dure locatie in Baarn dat ik geplaatst werd  in een vieze vergaderruimte (er stonden wat halfvolle colaflessen aan de tafel met gebruikte wegwerp bekers,borden en bestek. Ik moest vervolgens 45 min op het eten wachten. Wanneer het kwam was het koud, te weinig, en binnen 5 minuten was ik door de bediening geroepen om weer aan de slag te gaan, want de vader van de bruidegom ging speechen!

Waar ik het nou over wil hebben was van de laatste tijd bij de L****hoeve te Schipluiden. Was afgesproken om samen met het gezelschap te eten ivm de foto’s/ video tussen (de gerechten) door.  Niet dus. In de andere zaal moesten we zitten- weet nog steeds niet hoe dit had kunnen gebeuren. Toen kregen we niets te drinken aangeboden al zaten we een kwartier te wachten. Toevallig waren er twee voorgerechten over van de bruidsdiner- die mogen wij hebben. Toen weer wachten, wachten, dan alweer een paar keer naar de keuken lopen om te vragen waar het eten blijft. Een eenvoudige broodmaand met wat stokbrood en een beetje boter was erg op prijs gesteld maar daar werd er ook niet aan gedacht. De ceremoniemeester had het niet in de gaten gehouden en de bediening en zelfs de manager ook niet. Je had onze gezichten moeten zien toen onze maaltijd eindelijk verscheen. Je gelooft het niet: twee kleine reepjes aardappelschotel, een vettige, uitgebakken stukje zweetschnitzel, en een schepje gerimpelde sperziebonen- en werkelijk maak ik hier geen grap- zo was het echt!. In niet meer dan drie happen was de aardappelreepje weg, de schnitzel was absoluut NIET te eten en moest het zelfs laten staan. Zelfs de Lidl verkoopt betere kwaliteit vlees dan dit. Eric zei “Tja, het is tenminste eten.”  “Ja,” dacht ik,”maar voor wat?”.

De serveerster kwam straks om de borden op te ruimen. Vroeg ze,”En heren, heeft het gesmaakt?”. Sorry hoor, maar ik kon het dit keer niet laten. “Nee, het heeft helemaal niet gesmaakt!” en ik vertelde vervolgens wat er was aan de hand. “Oh, oh, oh,” zei ze met een paarsrode gezicht. “Dan ga ik het meteen doorgeven.”  Vijf minuten later kreeg ik de maître d‘ voor mijn voeten. Tot mijn absoluut stomme verbazing vertelde hij met een uiterste strakke gezicht dat hij simpelweg de opdracht heeft uitgevoerd wat hem door het bruidspaar opgedragen werd. Punt uit. Niets ‘Ach onze oprechte excuses, meneer, hoe kunnen we het weer goed maken- wat lust je dan wel?’. Nee, vergeet dat maar.  Als ik een klacht moest indienen, dat kon maar niet bij hem of zijn keuken (kennelijk stond hij 100% achter zijn uitgebakken schnitzel), danwel bij het bruidspaar (!).  Alsof ik mijn bruidspaar op hun dag ga benaderen om over het eten te zeuren! Natuurlijk zou ik nooit doen en volgens mij daar rekenen ze (de locatie) er op. Dus, probleem opgelost, toch?

Maar dat is niet alles, nee. De  maître d‘ liet weten de maaltijd nog niet compleet was; wij zouden wel nog een lekkere toetje krijgen. Ja, hoor! Of dat nou even lekker als de maaltijd moet zijn of  als het verrassend lekker zou zijn, dat weet ik nog steeds niet, want er kwam helemaal geen toetje! Eric, de videograaf, zal ongetwijfeld in een deuk van dit verhaal liggen. Afschuwelijke service en een heel ongastvrije houding. Wat een teleurstelling.   

Dus…

Bruidsparen:

Denk eens goed over na welke momenten jullie wel of niet willen laten vastleggen in de loop van jullie dag. Kiezen jullie wel voor wat momenten tijdens het diner, of dat gaat om sfeer plaatjes, speeches, of andere wellicht emotionele momenten, dan is het zeer aan te raden om dit niet op een traditionele manier te benaderen door een fotograaf in en uit het eetzaal iedere keer te laten lopen, maar op een moderne manier door je fotograaf aan tafel tussen je gasten in te plaatsen. Dit heet tegenwoordig (op zijn engels) “embedding”.  Dit zie je al sinds jaren in de nieuws, waardoor een journalist gaat mee bijvoorbeeld met een pelotoon een oorlogszone in.  Als je wil dat je fotograaf zich onopvallende vanuit de achtergrond kan werken, dan plaats hem of haar zo dicht bij de actie mogelijk (tussen je gasten in) zodat hij of zij klaar staat op het moment iets gebeurt. Als je juiste van de standaard foto’s houdt, dan moet je hem op een afstand houden. Wil je iets meer persoonlijks; in andere woorden: meer van de momenten terug zien waar jullie en je familie meer ontspannend en erkenbaar zijn, dan is het aan te raden om wat speciaal aandacht aan je planning te besteden. De meeste bijzondere beelden zijn vaak van de juiste onverwachte momenten, vooral tijdens de diner. Slimme stellen gaan de fout niet in door zelf in te schatten welke dagdelen de mooiste foto’s zal opleveren; dit is juist het werk van een goede fotograaf! 

Wanneer jullie toch kiezen om tijdens deze dagdeel geen foto’s te laten maken, dan is het aan te raden om een duidelijk afspraak te maken omtrent het diner. Veel locaties bieden de mogelijkheid om een hapje voor de fotograaf en band/dj te verzorgen, en het bruidspaar denkt dit goed geregeld te hebben, vooral gezien de verbonden kosten. Wat gebeurt in sommige gevallen is dat de maaltijd te laat komt of is simpelweg niet te eten is. Tegen de tijd dat het duidelijk is dat het maaltijd tekort schiet, is het al te laat om weg te gaan om elders wat te bestellen. Voor je het weet heb je geen fatsoenlijke maaltijd gehad en dan moet je weer beginnen voor de avondprogramma. Als bruidspaar denkt je het goed geregeld te hebben, terwijl het juist mis is gegaan. Kortom: om zeker te zijn dat je krijg van de locatie waar je voor betaal, kan je het best de fotograaf en of videograaf plaatsen bij jullie daggasten. Dan weet je dat ze op tijd eten, voldoende krijgen, en ter plaatse zijn in het geval dat wat leuks gebeurt. Als dit niet bij jullie programma kan passen, dan een dinerpauze inplannen van 1 1/2- 2 uren is de beste alternatief. Dan weet jullie fotograaf ruime van tevoren dat hij voor zijn eigen maaltijd zelf moet regelen.

Locaties:

Ook voor de locaties heb ik een tip. De fotograaf is geen 2e klasse gast bij een bruiloft. NOT! Al ben ik ingehuurd, kan ik een van de meest invloedrijkste spelers in het hele toneel zijn.  Naast een professionele beeldmaker, ben ik tevens journalist; ik zal het verhaal van de dag vertellen door de beelden die ik maak.  Het is mijn werk dus om aan anderen te laten zien wat ik heb zelf meegemaakt, daar word ik voor betaald. Het is mijn werk om de dag en omgeving te proeven, beleven, en reageren door alles vast te leggen met mijn camera.  Wat nog meer? Reclame.  Met mijn foto’s kan ik de sfeer van de locatie en de dagdeel aansturen om het verhaal van de trouwdag te verrijken. En wie denkt U een grotere en omvangrijkere invloed te hebben op de koopgedrag van nieuwe bruidsparen? Iemand die het meeste directe contact heeft met nieuwe bruidsparen! 

Comments

comments

Follow me on PinterestPin this image
R e c e n t   P o s t s